1. قرآن کریم، ترجمه محمد مهدی فولادوند
2. آذر، ماهیار و همکاران. (1385). خودکشی. تهران: انتشارات ارجمند.
3. استراوس، آنسلم ال، کربین، جولیت. (1391). مبانی پژوهش کیفی: فنون و مراحل تولید نظریه زمینهای. ترجمه: ابراهیم افشار، تهران: نشر نی.
4. ایازی، علی نقی. موانع تفکّر در فرایند پیشرفت. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
5. برکووتیز، لئونارد. (1387). روانشناسی اجتماعی. ترجمه: محمد حسین فرجاد و عبّاس محمدی اصل، تهران: انتشارات اساطیر.
6. پورافکاری، نصرت الله. (1373). فرهنگ جامع روانشناسی-روانپزشکی. تهران: فرهنگ معاصر.
7. جبیر، علی سعدی عبدالزهره، محمد، سالی سعد. (2021). « ظاهرة الانتحار فی العراق: الأسباب-الإحصائیات». مجله حقوق الإنسان و الحریات العامه، 6(3)، صص53-76.
8. جوادی آملی، عبدالله. (1389). تسنیم. قم: انتشارات اسراء.
9. چراغی، مونا، مولوی، حسین. (1385). «رابطه بین ابعاد مختلف دینداری و سلامت عمومی در دانشجویان دانشگاه اصفهان». مجله پژوهشهای تربیتی و روانشناختی، 2(6)، صص1-22.
10. حاجی ابوالقاسم دولابی، محمد، رنجبر، محمدرضا. (1402). مسطورا- دفتر اول: نگاهی نو به زندگی. تهران: انتشارات تلاوت.
11. داناییفرد، حسن، امامی، مجتبی. (1386). «استراتژیهای پژوهش کیفی، تأملی بر نظریهپردازی داده بنیاد»، اندیشه مدیریت، 1(2)، صص69-97.
12. زارع، حمید. (1384). «الگویی از خودکنترلی در فرهنگ اسلامی». حوزه و دانشگاه، 45، صص44-57.
13. طباطبایی، محمدحسین. (1417). المیزان فی تفسیر القرآن، قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
14. طبرسی، فضل بن حسن. (1372). مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران: ناصر خسرو.
15. طوسی، محمدبن حسن. (بیتا). التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
16. عترتدوست، محمد و همکاران. (1402). «کارکردهای توکل به خداوند در مواجهه با افراد و قضا و قدر الهی بر مبنای تحلیل محتوای آیات قرآن کریم». فصلنامه قرآن و علوم اجتماعی، 3(9)، صص115-138.
17. علمی، قربان، شاورانی، مسعود (1391). «کارکرد باورها و مناسک اسلامی در کاهش بستر خودکشی». فصلنامه فلسفه و کلام اسلامی آینه معرفت، 10(32)، صص163-190.
18. فضل الله، محمدحسین. (1419). من وحی القرآن. بیروت: دارالملاک للطباعه و النشر.
19. فلیک، اووه. (1387). درآمدی بر تحقیق کیفی. ترجمه: هادی جلیلی، تهران: نشر نی.
20. قاضینژاد، مریم، اکبرنیا، الهه سادات. (1396). «دینداری: مدارای اجتماعی یا فاصله اجتماعی(پیمایشی در میان مسلمان و مسیحیان شهر تهران)». مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران، 6 (1)، صص31-40.
21. قرائتی، محسن. (1383ش). تفسیر نور. تهران: مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن.
22. کلینی، محمدبن یعقوب. (1407). الکافی. تهران: دارالکتب الإسلامیه.
23. لیثی واسطی، علی بن محمد. (1387). عیون الحکم و المواعظ. تهران: مؤسسه البعثه.
24. مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى. (1403). بحارالأنوار الجامعه لدرر الأخبار الأئمه الأطهار، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
25. محققیان، زهرا، علمائی، نسیبه. (1394). «سبک زندگی در آموزههای رضوی». نشریه بینات، 22(2 و 3)، صص33-56.
26. محمدپور، محمدحسین. (1404). «تحلیل وجودی پیوند میان ایمان و معنای زندگی در قرآن کریم». مشکوه، 41(166)، صص4-21.
27. محمدی ری شهری، محمد. (1386). میزان الحکمه. تهران: سازمان چاپ و نشر دارالحدیث.
28. ------------------ و همکاران. (1391). دانشنامه عقاید اسلامی. قم: دارالحدیث.
29. مرویان حسینی، محمود. (1383). نیازهای انسان از منظر آموزههای دینی و روانشناسی. مشهد: آستان مقدس رضوی.
30. مکارم شیرازی، ناصر و همکاران. (1374). تفسیر نمونه. تهران: دار الکتب الإسلامیة.
31. نیشابوری، مسلم بن حجاج. (بیتا). الجامع الصحیح(صحیح مسلم). تحقیق: محمد فؤاد عبدالباقی، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
32. Beautrais, A. L. (2006). Suicide in Asia. Crisis, 27, 55-57.
33. Lester, D. (2006). Suicide and Islam. Archives of Suicide Research, 10, 77-97.
34. Lester, D. (1996). Patterns of suicide and homicide in the world. Commack, NY: Nova Science.
35. shah, Ajit & Chandia, Mahmood. (2010). “The relationship between suicide and Islam: a crossnational study”. Injury & Violence, 2(2), 93-97.
36. Rezaeian, Mohsen (2009). “Islam and Suicide: A Short Personal Communication”. OMEGA, 58(1). 77-85.
37. World Health Organisation. (2002). World health report on violence and Health. Geneva: WHO.
38. www. worldpopulationreview.com